Terapia logopedyczna

10 zasad dla Rodziców

Jeśli Twoje dziecko ma jakiekolwiek zaburzenia mowy, komunikacyjne, czy tylko artykulacyjne, możesz zrobić naprawdę wiele, by je niwelować lub – jeśli jesteś Rodzicem dziecka z prawidłowym rozwojem mowy – działać profilaktycznie (a, jak wiadomo, profilaktyka jest najważniejsza :)). Badania wykazują też, że zdolność dziecka do nauki wzrasta, gdy przebywa ono w stymulującym środowisku. Jak zatem je stworzyć? To bardzo proste. Istnieje bowiem wiele działań logopedycznych, w które Ty, jako Rodzic, śmiało możesz się zaangażować w celu stymulowania  rozwoju języka.

Oto 10 z nich:

  1. Czytaj! Wybierz kolorowe książki, zawierające proste duże obrazki lub rysunki i opowiadaj je (niekoniecznie musisz czytać tekst pod obrazkiem – na to jeszcze przyjdzie czas :)).
  2. Czekaj! Nie przewiduj potrzeb swojego dziecka. Staraj się na tyle opóźnić swoją odpowiedź na komunikat dziecka (jęk, wskazanie, nazywanie), udając, że nie rozumiesz, czego oczekuje, by miało czas na przetworzenie informacji i wybór właściwego słowa.
  3. Komentuj! Mów głośno i wolno o tym, co robisz, widzisz, słyszysz, czujesz, dotykasz. To wpływa na rozwój słownika dziecka.
  4. Komentuj równolegle to, co dzieje się z dzieckiem! Opisuj, co robi, co widzi, co słyszy, co może czuć.
  5. Chwal! Reaguj pozytywnym komentarzem na najdrobniejsze próby werbalnego komunikowania się Twojego dziecka.
  6. Modeluj wypowiedzi! Podczas odpowiedzi kierowanej do dziecka, spróbuj dodawać jedno, dwa słowa do  tego, co dziecko samo powiedziało; np. maluch mówi „baba”, a mama na to: „baby nie ma; baba poszła”.
  7. Śpiewaj dziecku! Dzieci kochają muzykę, a wspólne z nimi śpiewanie prowokuje do zabawy głosem, sprzyja treningowi naśladowania, uwagi, słuchania i mowy.
  8. Korzystaj z komunikacji niewerbalnej (alternatywnej)! Może to pomóc wypełnić lukę między językiem a mową dziecka. Sami przecież nieraz wspomagamy swój komunikat gestem, bo łatwiej nam się wtedy mówi 🙂
  9. Zadawaj pytania otwarte! Aby zachęcać dziecko do posługiwania się słowami, które już zna, a nie utrwalać tylko odpowiedzi „tak” i „nie”.
  10. Nie wymuszaj mówienia! Komunikacja musi być dla dziecka przyjemną zabawą i ciekawą interakcją. Unikaj zatem takich słów jak: powiedz, powtórz – wywierają presję na dziecku i wcale nie zachęcają do mówienia.

    Prawda, że proste? 🙂

Reklamy
Zwykły wpis
Kultura języka

Poświąteczny „rachunek sumienia” dla użytkowników języka

Dawno mnie tu nie było. Fakt. Zaniedbanie jednak wytłumaczalne – więcej mówiłam, niż pisałam. Szczególnie okres świąteczny był ku temu sposobny. Niechaj będzie mi wybaczone 🙂

Powracam zatem do tego czasu mojej absencji blogowej, a intensywnej i wyrazistej obecności werbalnej w rzeczywistości przed- i świątecznej, w gronie najbliższych mi osób.

Przypomnij sobie razem ze mną składane przez Ciebie życzenia i te, które składano Tobie; rozmowy przy wigilijnym stole, rozmówki dziecięce – nasłuchiwane z pokoju obok… Czy przez Twoją myśl przemknęło choćby liche zastanowienie nad tym, JAK będę w tym szczególnym czasie używał języka, oprócz tego, co i komu mogę ewentualnie pożyczyć, czym się podzielić? Może warto, w ciszy, z perspektywy obiektywnego obserwatora, spojrzeć jeszcze raz na siebie w językowej relacji z bliskimi (i nie tylko).

787368_70633592

Dla ułatwienia, pozwalam sobie postawić kilka pytań, które, jak na rachunek sumienia przystało, powinny przynajmniej dotknąć tych czułych punktów naszej językowej komunikacji. (Przy konstruowaniu pytań oparłam się na teorii aktów mowy Romana Jacobsona.)

  1. Czy mówiąc, naprawdę wyrażam siebie, to, co czuję, co myślę?
  2. Czy mój język jest zrozumiały dla odbiorcy?
  3. Czy zwracam uwagę na gramatyczną poprawność wypowiadanych słów?
  4. Czy mówię starannie, czy jest mi to obojętne?
  5. Czy mówię dużo, „o niczym”, byle tylko podtrzymać rozmowę?
  6. Jak określę/ocenię swój język?
Zwykły wpis
Ogólne

7 przykazań dobrego rozmówcy

Zdania to być może dla każdego oczywiste, nie zaszkodzi jednak powtórzenie i uporządkowanie.

  1. Patrzę na partnera rozmowy – kontakt wzrokowy jako zasada podstawowa, szczególnie podczas kontaktu werbalnego z osobami, u których zauważam jakiekolwiek trudności związane z mową.
  2. Uważnie słucham (dwa razy więcej niż mówię), bo chciałbym też zostać wysłuchany – do końca (pisał już o tym Zenon z Kition :).
  3. Obserwuję i odczytuję mowę ciała – to cenne informacje dopełniające komunikat słowny.
  4. Szanuję wypowiedź mojego rozmówcy.
  5. Mówię to, co myślę – nie boję się wyrażać własnego zdania, unikając słownej agresji.
  6. Dostosowuję słownictwo do poziomu intelektualnego interlokutora (czasami chociaż próbuję :)).
  7. Uśmiecham się dyskretnie, przecież gburem nie jestem :).
Zwykły wpis